De Week van de AmateurKunsten (agekuirt WAK dus)was deze kiêr op Moes te doen.
Veurige eediesses woarren der onder andere in Zog, op Kastel en in Sintannen (allei ier in Am toch).
En omdattet op Moes was emmen mee de Scheldegalm uuk ons opwachtink gemoakt in de Moese stroaten.
We opteerden inderdoad veur de stroaten en nie ons “Schooltheater”, da tein wel deur Frans den Bing en Staaf Claessens gebruikt wier om euder schilderkunsten veur te stellen.
Wij, de Scheldegalm, verzoamelden op den Buutijk …bij den Dierk. Doar kwamen zuwel de zangers as de toniêlspelers tuup.
De zangers trokken van doar al zingend (de gekende stapmarsen) op pad en een deelegoasse van de toniêlminsen wierren op ne woaggen (twie boerrepeirden trokken die en Andreas mee zen vraaken zuirgden veur de begeleidink) meegevoerd.
Van de toniêlspelers die nie mee konden doen – en nie bij de zangers liepen – zender uuk kommen kijken… zuwel Heidi (mee de ma) as den Bart kwamen ons al vannoan den Dierk oanmoedigen….en we woarren tein nog nie eens vertrokken.
Neig bedankt hé !!
Onzen tocht gink iest noar Agra (op den Buutdijk) en vervolgens noar “De Vrede”, het Tuirp en oan de Vier Gekruunden om vervolgens weer noar Tuirp te trekken in het gezelschap van de reuzen.
Overal trokken we noartoe al zingend mee de zangers. Oppet reepertwoar stonden ondermiêr :
- Vreugdelied
- Feestlied
- De jongens van den Buiten
- In Vlaanderen
- Zangersmars
- Laat ons gaan (moar da leste was toch percies gien goeje keus en da emmen we tein uuk moar ene kiêr gezongen)
En ter ploatse oangekommen wierrer tein een stiksken toniêl opgevoerd : “De vijzel en de stamper”
Ieronder vinde doar trouwes nog een poar fottoos van. Marijke eet die gemoakt.
Ondanks het mindere, zeg moar koud en slecht weer, emmen ons toch goe gat en konden overal op veel(gezien domstandigheden) bijval rekenen.



















