(oangezien dak wa problimkes em mee mijn fottookes, emmek der uuk wa goan lenen bij de Jan, zudra dak ze goe em gekregen zeunen der hier offop de feesboek wel mier te zien zen)
Al veur den elfden kier zemmen mee daat leidink vande chirojonges van Moes noar dardennen getrokken. Onzen aatsten, de Clémang, eet da iniatief zu een tien joar geleen gepakt. Hij wiest datter een organisoasse (CBTJ)bestond die verschei kamphuizen verhuurde in dardennen.
En dus nou ellek joar in november trekken we noar één van die kamphuizen, en tees joar trokken we dus noar Hastière.

Zellef benne kik doar geroakt mee de Clémang en Dielda (das uuk al een poar joar de gewoente), moar tees joar woarren we wa loatter as anders. Normoal gezien pakkek mij congé deezen dag, moar deur omstandigheden wasda der nie van gekommen, moar we konnen toch nog in de vroege noamiddag vertrekken.
Toen we in Hastière toekwaamen zatten der dus al ne giellen huup op ons te wachten (in een ploatselijk cafeeken, wa dachte anders). Der zender uuk nog een poar in de luup van den oavond toegekommen, de die da moesten goan weirreken of noart school moesten en nie mee de vroegen stonden.

Den niesten oavond wuirt miestal besteed oan de verkennink van het kamphuis en goat iedereen op zoek noar een veur hem of heur geschikt beddeken. Teten en den drank wuirt allemoal in de veurziene frigo’s gestoken en we keunen beginnen oan den napparétief.

Loater op den noavond wuirter uuk al ies geten. En omda nie iedereen ter tegelijk kan zijn wuirter gekozen veur iet da toch weirm es, moar rap kleir te moaken es. Tees joar woarren da hot-dogs in buffetvuirm. Dus iedereen pakte zellef zen wuistjen en zenne koek en deeter noar eigen goeddunken al dannie sjeekruut, mostoard, ketsjoep, augurkskes en zu vurt en zu verder op.

En toen wasset het tijd veur nog een serjeus klapken te doen, wa gezelschapspellekes te spelen en der ientje te drinken. Wie dienen oavond (en uuk nog de rest vant wiekent) het miest tot de verbeeldink spraak, da was Sjakie de Schildpad.

Da es normoal gezien een spelleken veur de kindjes, moar we weten al lank da de gruute der uuk geirren meespelen. Bij Sjakie beveurbild krijgde zes blokskes in drei tefrente kleuren diegge onder zen puuten moet tracht te steken assem doar om vroagt. De bedoelink esdagge zu rap ast kan vannou blokskes vannaf zijn, moar Sjakie mag natuurlijk nie omklikken of al de blokskes zen veur ou. De hilariteit was tein uuk nie uit de lucht, telkens da Sjakie weer een nieve buitelink moakte en de blokskes ginken noar den dienen die doar veur gezuirgd at.
Kortom wemmen ons goe gammezeerd, en het was dus tijd om ons beddeken op te zoeken.
(Wordt vervolgd)