15 mei 2012 : God van de slachting

Een anekdote uit eur eigen leven at veur schrijfster van tees stik, Yasmina Reza blekboar voldoende stof opgeleverd om deze ‘grappige tragedie’ te schrijven.
Twie koppels kommen soamen om een oplossink te zoeken veur het feit da de zeun van de ene ‘gewoapend’ mee ne stok de anderen euder zoon twie tanen eet weten uit te kloppen.
Iest es alles nog peis en vree, al blekt der toch al meteen wat loos te zijn, moar langzamerhand begintet mier en mier uit tand te luupen en volgen de verwijten over en tweer.
Roman Polanski eet der onlangs nog ne fielm van gemoakt : Carnage, mee Kate Winslet en Jodie Foster

Regisseur Jan Eelen (gekend van ‘In de Goria’, ‘Het Eiland’, ‘Vaneigens’……) zuirgt soamen mee Els Dottermans, Ann Miller, Oscar van Rompay en Frank Focketyn veur een tejoaterfiestjen.
Al de vier de spelers doen het zier goed en loaten ons vergeten dammen noar acteurs oan het kijken zen.
Het stik op zichzelf es zier klassiek en uuk de regie es zeker nie vernievend, toch es het ne gansen oaovond genieten en veurral veel lachen.
“Wrang, hilarisch en er boenk op” (volges De Morgen, en zemmen mier as gelijk)
Dus het stik es zeker nen oanroar…… moar tes overal al uitverkocht, spijtig genoeg

veur de minsen van de Scheldegalm esser uuk nog een serjeus erkeninnksmoment, al es het ier in tegenstellink mee tein ‘Bij tante Wanne’ nou wel zu bedoeld Ann Miller kan da blekboar op commando.
Veur dedie dietta in den tijd nie emmen meegemoakt die emmen misschien iet oan het fottooken ierneven.

5 mei 2012 : WAK in Moerzeke

De Week van de AmateurKunsten (agekuirt WAK dus)was deze kiêr op Moes te doen.
Veurige eediesses woarren der onder andere in Zog, op Kastel en in Sintannen (allei ier in Am toch).
En omdattet op Moes was emmen mee de Scheldegalm uuk ons opwachtink gemoakt in de Moese stroaten.
We opteerden inderdoad veur de stroaten en nie ons “Schooltheater”, da tein wel deur Frans den Bing en Staaf Claessens gebruikt wier om euder schilderkunsten veur te stellen.

Wij, de Scheldegalm, verzoamelden op den Buutijk …bij den Dierk. Doar kwamen zuwel de zangers as de toniêlspelers tuup.
De zangers trokken van doar al zingend (de gekende stapmarsen) op pad en een deelegoasse van de toniêlminsen wierren op ne woaggen (twie boerrepeirden trokken die en Andreas mee zen vraaken zuirgden veur de begeleidink) meegevoerd.
Van de toniêlspelers die nie mee konden doen – en nie bij de zangers liepen – zender uuk kommen kijken… zuwel Heidi (mee de ma) as den Bart kwamen ons al vannoan den Dierk oanmoedigen….en we woarren tein nog nie eens vertrokken.
Neig bedankt hé !!

Onzen tocht gink iest noar Agra (op den Buutdijk) en vervolgens noar “De Vrede”, het Tuirp en oan de Vier Gekruunden om vervolgens weer noar Tuirp te trekken in het gezelschap van de reuzen.

Overal trokken we noartoe al zingend mee de zangers. Oppet reepertwoar stonden ondermiêr :

• Vreugdelied
• Feestlied
• De jongens van den Buiten
• In Vlaanderen
• Zangersmars
• Laat ons gaan (moar da leste was toch percies gien goeje keus en da emmen we tein uuk moar ene kiêr gezongen)

En ter ploatse oangekommen wierrer tein een stiksken toniêl opgevoerd : “De vijzel en de stamper”
Ieronder vinde doar trouwes nog een poar fottoos van. Marijke eet die gemoakt.

Ondanks het mindere, zeg moar koud en slecht weer, emmen ons toch goe gat en konden overal op veel(gezien domstandigheden) bijval rekenen.

2 mei 2012 : Vorst-Forest

Twie mannen dielen een verleden, moar gien toekomst. Beste vrienden veur eewig en attijt .
Soamen noar het weirrek. Soamen tegen de lamp. Soamen noar de rechtbank. Soamen noar tgevang Soamen in veurwoardelijke invrijheidstellink.
Alletwie mee nen enkelband én een contactverbod.
Moar één van euder kan het toch nie loaten om op nen dag den anderen op te zoeken.
Sommige dingen zijn nou ienmaal veur eewig.

Vorst-Forest es een veurstellink over vriendschap. Een stik zonder veel woorden. Gien
moatschappelijke betogen, gien complexe sosjoale drama’s, moar een veurstelling over twie
kammeroaden die veur makkoar deur het vier goan. Uuk al es da soms giel neig dom. Moar wel schuun. Of tenminste giel neig leutig.

Concept Titus De Voogdt en Johan Heldenbergh
Met Zouzou Ben Chikha, Titus De Voogdt, Johan Heldenbergh en Lotte Vandersteene
Scenografie Michiel Van Cauwelaert
©Productie KVS en Compagnie Cecilia

Prachtige veurstellink, moar uuk neig gelachen en ons neig gammezeerd. Goat het zien, goat het zelf zien.

30 april 2012 : “Moord” bij Vrede in Lebbeke

Regisseur Yves De Lathauwer (die uukkal bij de Scheldegalm komen regieseren es) en produkseleidster Karla Van Schoor emmen weer veur een geweldige produkse gezuirgd.
Moar da konnen ze natuurlijk nie alliên, ….uuk de rest van de toniêlkring ‘Vrede’ in Lebbeke at miêr as zen stientjen bijgedrogen tot het wellukken van het geheel.
En dus zemmen weer ies mee plezier goan kijken gewist en zijn tevreen teruggekeerd.
Het goe gebruik van fielm,belichtink(veurral het concept van de badkoamer) en geluid was allemoal goe gevonnen (en uitgevoerd natuurlijk).
En de Fred (van de Scheldegalm) mocht zelfs een rolleken spelen in iên van de fielmkes.
Goan kijken keunde ne miêr, want tees was de leste veurstellink

24 april 2012 : ‘Othello’ door de Spelerij

Veur de die dannie weten woar da Othello over goat, iest een woordeken uitleg over de ninhoud :

IJ (Othello dus) es verliefd op eur (Desdemona), zij es veliefd oppem. Ze traan, tegen de wil vanneur voadder en vertrekken, veir weg.
Zijne moat (Iago) elpt en steundem. Peist tje.
Al rap blekt dienen moat, gedreven deur afgunst, der vanalles oan doet om wantraan te zoun.
Enda lukt.
IJ spilt tverdeirfelijke spel van mannepeloasse….mee fatoale gevolgen.
‘Othello’, ien van de gruute tragedies van Shakespeare, goat over gevoelens. Over zjaloezie. Over traa en onschuld. En over verroad.
Oe ver drijft zjaloezie de mins ? Wie in een web van leugeren zit, verliest alle besef van de werkelijkheid. (www.despelerij.be)

En dedie dannet stik al ierder gezien atten  deur een ander gezelschap of kenden van de fielm woarren oangenoam verrast deur dees verse.
Othello werd op een zier moderne en originele manier gebrocht.
Het was dan wel een minimalistisch dicoor, moar dankzij de zjuuste belichtink en de keus van kliedij was da zeker gien minpunt, integendiêl.

Dus een miêr dan gesloagde veurstellink gezien in Siennekloas.

Othello mee Eva Van der Gucht, Dominique Collet, Matthias Sercu, Erik Goossens en David Cantens enda in een regie van Paula Bangels.

Van boven naar onder en van links naar rechts :
David Cantens, Eva Van der Gucht, Erik Goossens, Matthias Sercu, Paula Bangels(regie) en Dominique Collet (was oorspronkelijk Nele Goossens)

23 april 2012 : Pleinvrees

Wie kwaam om ies te gieren vant lachen at natuurlijk wel dikke pech…. het was tein wel gien drame, moar schuddebollen emmen wuuk nie gedoan.

Moar het was uiteroard, zuas we van die gasten gewoên zen, natuurlijk weer dik in orde veur die da toniêl willen zien.

Moar het was nie alliên goe gespild, uuk de omkaderink  was giel goe.
Het decor was giel goegevonnen : alle ruimtes tegelijkertijd op da nie zu gruut podium krijgen, ge moettet moar keunen.
Moar uuk de belichtink (Luc Tassent zal zen weirrek gat emmen), de muziek en dandere geluidsfragmenten woarren goe gekozen en/of gemoakt.

De spelers van dienst woarren Tom De Blende, Julie Smet, Ivan Mettepenningen, Veerle Cosyns, Do Van Ranst, Shana Debusschere en Dré Fobe.

Ik kan het dus zeker oanraan oan iedereen…. en noste wiekent wuirret nog gespild…. dus geet nog de kans om te goan kijken.

17 april 2012 : Low-La

‘Low-La!’ es een tragikomedie over Brechtje Callewaert, ne wa duffe man wiens leven deur omstandigheden compleet overuup wuirt gesmeten.

Der zen projecten die nie veel uitleg vroagen. Wel, ‘Low-La!’ es zuun veurstellink. Bruno Vanden Broecke (Brechtje Callewaert) en Nico Sturm(Luk, de vriend van Brecht en uuk alle andere rollen), twie schitterende acteurs en teejoatermoakers, bien ons een kleinminselijk kronieksken oan van een uurenallef over de wel giel dunne lijn tussen harmonieus geluk en truusteluuze woan.

“Als je hen in volle glorie ziet, maken Vanden Broecke en Sturm van ‘Low-La’ een feestje, en in dat geval wil u erbij zijn geweest” (©De Morgen).

En vannet ierbovenstoande es gien woord gelogen. Twie akteurs en wa kartonne duuzen, mier eede blekboar nie vandoen om een bijwijlen hilarisch en dan weer gevoellig stuk te bringen.

Ik en de rest van de “stadsschouwburg” van Siennekloas woarren noar de veurstellink tein uuk giel content….. dit smook noar nog….. vurtdoen !!

14,16 & 17 maart 2012 : Algemene repetitie en eerste voorstellingen Sassafras

Ik ga ier nog nie teveel schrijven, want doar moeten nog vier veurstellingen gespild wuirren en zender dus nog miêr as vieronderd minsen die nog nie weten watter euder te wachten stoat.

Doarrom ééne foto (woarrop ikzellef stoan, speesjoal veur den Thierry, Werner, Kristof & Anja, Kurt, Martin …. moar uuk natuurlijk veur de rest van mijn collegaas vant weirrek) van dalgemiêne en drei fottoos van den Bart int cafeeken (dus da es nie uit het stik)

Wie miêr wil zien kan al ies op de saait goan zien …. of zelf kommen kijken (moar alles is al uitverkocht)….. of nog wa geduld emmen.

7 maart 2012 : repeteren in plaats van ‘Biechten’

Klikken kan !

Normoal gezien ginnek kijken noar het stik ier nevens…. moar da es nie deurgegoan.
De rippetiesse van ons toniêl was deur omstandigeden verleet van donderdag noar wunstdag.
Oangezien we volgende week moetten spelen, vonnek het nie miêr as normoal om mijn collegaas te vervoegen.

Enk moet zeggen twas een leutige rippetiesse en uuk een wa speesjoale. Hilde es noamelijk eur stem kwijt.
Koop dasse ze terug eet tegen dammen spelen…. moar nou dus nog nie.
Wa emmen tein gedoan ? Marleen die ons soefleus es, eet de stem van Hilde veur eur rekenink gepakt. Dus Hilde spillde wel mee, moar de stem was van Marleen….da doe wel een bitje roar, moar da goat……
In tuiterste geval zoun we da uuk bij dechte opvoeringen keunen doen….. al kommet natuurlijk wel vremd over….. moar beter da, as niet hé.

Marleen at trouwens nog miêr weirrek.
Dimitri was immers ziek, dus die zen rolle moest zuuk nog doen.
Moar veur Marleen es da uiteroard gien probleem

Moar tegen dagge komt kijken es da allemoal(?) wel in orde en zeudde kunnen genieten van een gesloagde opvoerink, al zeggek dazellef.
Veur koarten moette nie miêr bellen, want alles es uitverkocht…. het is jammer moar heloas

Der stoan al wa fottookes op ons saait….. goa moar ies kijken hé

17 februari 2012 : ‘Woeste hoogten, rusteloze zielen’

Woeste Hoogten, Rusteloze Zielen (via www.deadline.nl)

Voor de levenslustige Cathy belichamen Heathcliff en Edgar haar hele wereld. “Kies, en neem vrede met uw keuze”, dringt de meid Nelly aan met Heathcliff als stille getuige. Cathy is zijn zielsverwant, hij zal haar nooit kunnen delen en verdwijnt zonder enkel spoor. Cathy wordt haast gek. Langzaam krabbelt zij overeind en wordt gelukkig met Edgar. Dan duikt Heathcliff op, steenrijk, sterker dan ooit en verteerd door wraak bereid zijn spel hard te spelen.
Artemis goot een van de meest gelezen Engelse klassiekers in een krachtig theaterstuk voor vele leeftijden. Wuthering Heights is het gepassioneerde verhaal over de eenzame ziel Heathcliff die pas compleet kan worden als hij samen is met zijn geliefde. Het bood de makers genoeg stof tot inspiratie; de woeste natuur – krachtig, gewelddadig en mysterieus, en daarbinnen de beschaving, een weldadige cocon van verfijning, ontwikkeling en cultuur. De voorstelling sleepte twee theaterprijzen in de wacht en stond op het Theater Festival tussen de tien beste voorstellingen van 2010. “Dit is theater dat zich naar binnen vreet en niet meer loslaat”, schreef de pers.

Theater Artemis | Theater Antigone (coproducent)
tekst Jeroen Olyslaegers regie Floor Huygen spel Daan van Dijsseldonk, An Hackselmans, Fabian Jansen, Joris Smit, Alejandra Theus, Roos Van Vlaenderen

(www.artemis.nl)

Wa bij het bekijken van tees stik in Siennekloas direct in tuug sprong, wasset decor of het gebrek oan…. Moar da was zelfs iên van de sterkten bleek naderhand. En uuk het gebruik van twie (goe uit de kluiten gewassen) windmasjienes zuirgden veur een goe effect.
Wat uuk opviel was dattet Ollanders woarren, al was dannie bij alleman even duidelijk tuuren. Moar wasser uuk enen bij woarvan het der afdroop. Moar ze gingen nie vandie speesjallekes gebruiken, tein es da giên probleem.

Het stik op zich zat goe ineen, en der wier goe tot giel goe gespild….. het duurde bakkan of zelfs miêr as twie uur, moar verveelde gien moment…….As ge het nog wilt zien tein zeude euder moeten oasten, want tes bakkan weer gedoan. Bij ons esset alliên nog in Kortijk.