19 – 21 november 2010 : Weekend in Vergnies (dag 3)

De Sippen was weer as ieste uit zen bedde, moar da es tein juust gepast om de koeken te goan hoalen……  want tes zondag hé. En sondagssmens eten we koeken hé.
As iedereen oppes en alleman eet geten, esset weer tijd veur een wandelingsken.
De mannen emmen de koarten nog ies bekeken en we keunen dus weer op weg.
Zatten percies wel nie de schuunste wegelkes uitgekozen, moar dakkan uiteroard de pret nie drukken.
Twas een schuun, moar vuil wandelingsken….. wel een bitje spijtig was het bos da afgesloten was deur privé-borden.
Kem weer wa fottookes natuurlijk

De die die achtergebleven woarren in tuizeken atten beest da wij woarren goan wandelen veur teten gezuirgd.
Dus wie moesten doar ons nieks van oantrekken en konnen dus nog ies goe apéritieven.
We konnen vervolgens ons vellen vullen…… en tein wasset tijd om noar huis te goan. Iest nog den traditionele groepsfottoo  en tein konnen we noar Moes.
Omda de Kille (R-man & D-zie) op reis woarren moesten we bij de Miel ons nog ientjen goan hoallen…… en de Miel zag ons geirren kommen.
tWas dus een giel plezant wiekentjen ….  en noste joar zemmen verrom weg zeker

19 – 21 november 2010 : Weekend in Vergnies(dag 2)

De Sippen was al inkele uren in de weer toen uiteindelijk iedereen uit zen bedje was geroakt. Marc es tein uukal wakker as sommigen nog moar juust in euder beddeken liggen
Deeze morgen stonter een wandelingsken opt program. Frans(die hier trouwes al bivakkeerde in de buurt) en Clémang atten de koarten nog ies goe bekeken en een wandelingsken uitgestippeld.

We konnen dus op pad. Een poar bleven der echter achter om er veur te zuirgen dammen noar de wandelink konnen genieten van een heerlijke pompoensoep. Ondermier Sam (ne Chef-kok in spé) en Niels gingen doarveur zuirgen.

De wandelink zellef leidde ons ondermier noar ne windmeulen. Azzu ne modernen hé, der stonden er een tiental van verspreid her en der. De lesten tijd geroaken zuuken meulens mier en mier in opsproak, omdasse der mier en mier goan van zetten. Ze zender beveurbild twie oant zetten int zwoarveld (oan Coulier en Wauters). En ze beweren der ondermier van dattie veur geluidsoverlast zuirgen. We zen dus mee ons groepken tot vlak onder zu een mast gewist…… en lawijt datta moakt … guurt da bakkan nie, dus da kan gien probleem vuirmen peizzek. Hieronder wa fottookes van onderwegen.

De wandelink bleek giel wa verder te zijn asda wa Clémang en Frans geschat atten en twas dus al serjeus in de vroegen achtenoen ier we terug in ons huisje woarren en oan de soep konnen beginnen.
Veur de noamiddag moester tein uuk wuirren gezocht noar een beperkter program gezien het reeds loatte tijdstip. In de buurt van Vergnies bevint zich de huugste ‘barrage’ van België en een geleid bezoek zou moar ongeveer anderhallef uur in beslag nemen, dus da was best te doen.
We kregen ter ploatse ons rondleidink van een ploatselijke(?) studente. tWas een schuun meisken, da wel, en ze dee uuk vrie heur best, dus in feite atten we nie te kloagen….. moar toch woarren der toch wa opmeirkingen over heur Nederlands (of wa doarveur moest deurgoan), moar volgens mij kwamen die opmeirkingen veurral van doanwezige vraakes….. huurek doar iemand ‘jaloezie’ roepen
Kem uuk weer veur een poar fottookes gezuirgd.

Achterraf konnen we in de caffeetaria nog genieten van een lekker biertje.
Kzen alleen de noam vergeten, ik dacht dattet Moinette was, moar zeker zennek der nie van ….. moar misschien da iemand van dandere da nog wit.
Kwit wel nog da sommige een ‘La Wépionnaise’ oan het drinken woarren, moar bier mee fruit derrin da es sangria hé

Echte kenners weten natuurlek uuk da Wépion het woals eirrebeezenduirp bij uitstek es. Allei tot een mond geleen wiestek da nog nie, moar wemmen doar in de buurt gezeten as we te voet op weg noar Dinant (achteraf bleeket Namur te zijn) woarren.

Soavons konnen we tein nog genieten van ne lekkeren barbiekoe…. en der weer weer gekoart,…..  en noar fottookes gekeken. De Clémang at een giele reeks fottoos bij. Der woarren der bij uit lank vervlogen tijden – kem doar ondermier fottoos gezien van onzen buirremiester toennem nog jonk en smal was moar natuurlijk uuk van recentere doattum….. alted plezant om terug te zien. Die wierren tein nog mee nen biemer op de wiette muur geprojecteerd, dus de kommentoar bij sommige bilden spraak boekdielen

19 – 21 november 2010 : Weekend in Vergnies (dag 1)

Ellek joar, normoal gezien het derde wiekent, goan we mee daat leidink van de chiro noar Dardennen. Tees joar wasset het al veur den twoalfsten kier (tlestjen keunde uuk via hierboven vinnen).
Allei da es ni alted Dardennen, moar de mieste vannons zen vant princiepe : ast deur Brussel es, tein est Dardennen. Ik vermoed, moar kzen nie zeker dammen deeze kier dus in de Fagnes zaten, in ploats van Dardennen…. moar da zen deetaais uiteroard. Om giellegans juust te zijn : we zaten in Vergnies, een dielgemiente van Froidchapelle, in Henegouwen. Wie wa mier wil weten over da duirpken (en wa Frans kan) die kan alted ies goan zien op tinternet : beveurbild op deezen saait.

We zaten int gebaa dannek omcirkeld em

We vertrekken miestal vrijdagsnoens (of iet veur de noen of dernoar….. da hangter een bitje vannaf hoe veir dattes, wannier we binnen meugen en ofter ginder nog iet te beleven valt op veurhand). Deeze kier wasser dus weinig te beleven, het duirpken at nie iens een cafeeken, dus moesten we juust op tijd der zen om de sleutel vant gebaa te keunen goan hoalen.
Wa meteen opviel was datter minder bedden veur handen woarren as andere joaren, moar we zen mee een kleine dertig man en twas dus nog juust gepast genoeg. En twiede wa opviel was datter zetelkes, echte bierpinten en zelfs nen teevee was. Ja da zemmen nie gewoen zei. Miestal emmen alleen moar houten stoelen tot onzer beschikkink, wa op zich uiteroard gien probleem es….. emmen uuk gien bierpinten, moar van die ollandse pilsgloazen, da goa wel moar toch….. en zeker giennen teevee. Want da es een verdeirf jong
Soavons moesten die vraan noar Thuis kijken (al een sjans dammen de VTM en zu nie konnen pakken op dienen teevee) en de gasten noar den eurosong……. ne mins zou al veur minder beginnen proeven van Leffe, Chimay en konsoorten.
En watten uuk gelukkig keunen genieten van de meegebrochten frincandon mee kriekskes.
Veur de rest wierter dus veur de rest van den noaovond veurral gekoart, getretst – of le jeu de pietjesbak zuas zin de Woalen zeggen   en gezieverd (zuas gewoenlijk).

14 november 2009 : Oud-Leiding in Hastière(2)

Den twieden dag in Hastière was nog nie goe begonnen of de Sippen spuukte al deur de gangen (‘s Nachts at uuk Sjakie deur de gangen gespuukt noar het schijnt, moar doar zen uuk gien fottookes van peizzek), allei die es dus alted op veur dag en daa. Da komt ons alted goe duit, want de Marc kan tein al beginnen om de toafels te dekken en de kaffee kleir te moaken (in stilte uiteroard).
As iedereen (jaja uuk den Djo) een poar uurkes loatter geten eet, esset tijd veur een flinke wandelink. En doarveur trokken we noar de Vallée de l’Hermeton. Misschien dat de Clémang mij nog het koartjen van de wandelink bezuirgd, moar hieronder eede toch alwa sfeerbildjes.

het regende wel wa, moar da aat ons nie tegen uiteroard

doar woarren wa spektakkuleire afdoalinkskes.....

Sam en Niels woarren in het kamphuis gebleven om ons noar de wandelink te kunnen vergasten op lekkere soep (en ze was wel degelijk giel lekker) die we smoakelijk opaten mee wa botterammen. En oangezien het toch een serjeus wandelingsken bleek te zijn vonnen der een poar datter tijd was om nen lekkeren sjesta taan.

Sjoep ! (recept verkrijgboar bij de Sam)

Jan, Steven & Marc aan een sjestaaken

En tein wasset tijd om noar de Citadel van Dinant te trekken. Onder de begeleidink ven ne gids kwoamen vanalles te weten over de geschiedenis van die stad….. en opteinde van de rondleidink wasser nog wa ambiejans bij de zugezeede ontplofte luupgroaf. Ge peiste direct dagge zat woart, moar gat niet gedronken…..lachen !!!

....en neeje die emmen dus nog niet gedronken - echt woar !!

En doarnoar wasset tijd om het oan het oavondeten te beginnen, dammen ons goe loaten smoaken emmen. Het veurgerechtjen was kleir gemoakt onder het toezicht van onzen Piet Huizentruit in spé – de Sam. Enk moet zeggen het was weer giel lekker, hij mag da nog doen.

Normoal gezien zoammen noar dammen goe(!) geten atten, begonnen zijn mee een kwiesken. Moar da esser nie van gekommen, in de ploats esser veurral Perudo gespilt. Den Djo at doarachter bleinen op zen vingers van te zeuren mee zen teirlingen, althans zu goan de geruchten …… moar winnen zatter nie echt in.
Noarda de mieste vraan goan sloapen woarren, wierren der nog wa al dannie vuil liekes gezongen en wa veur “mannenhumor” (ge kent da wel zekers) gezuirgd…… en toen wasset tijd om ons beddekes op te zoeken. Kzen doar in de gangen nog een schuunsloapster tegen gekommen uuk, die kon nie sloapen vant geronk van den Erik

(wordt vervolgd)

13 november 2009 : Oud-Leiding in Hastière(1)

(oangezien dak wa problimkes em mee mijn fottookes, emmek der uuk wa goan lenen bij de Jan, zudra dak ze goe em gekregen zeunen der hier offop de feesboek wel mier te zien zen)

Al veur den elfden kier zemmen mee daat leidink vande chirojonges van Moes noar dardennen getrokken. Onzen aatsten, de Clémang, eet da iniatief zu een tien joar geleen gepakt. Hij wiest datter een organisoasse (CBTJ)bestond die verschei kamphuizen verhuurde in dardennen.
En dus nou ellek  joar in november trekken we noar één van die kamphuizen, en tees joar trokken we dus noar Hastière.

Zellef benne kik doar geroakt mee de Clémang en Dielda (das uuk al een poar joar de gewoente), moar tees joar woarren we wa loatter as anders. Normoal gezien pakkek mij congé deezen dag, moar deur omstandigheden wasda der nie van gekommen, moar we konnen toch nog in de vroege noamiddag vertrekken.
Toen we in Hastière toekwaamen zatten der dus al ne giellen huup op ons te wachten (in een ploatselijk cafeeken, wa dachte anders). Der zender uuk nog een poar in de luup van den oavond toegekommen, de die da moesten goan weirreken of noart school moesten en nie mee de vroegen stonden.

Den niesten oavond wuirt miestal besteed oan de verkennink van het kamphuis en goat iedereen op zoek noar een veur hem of heur geschikt beddeken. Teten en den drank wuirt allemoal in de veurziene frigo’s gestoken en we keunen beginnen oan den napparétief.

Loater op den noavond wuirter uuk al ies geten. En omda nie iedereen ter tegelijk kan zijn wuirter gekozen veur iet da toch weirm es, moar rap kleir te moaken es. Tees joar woarren da hot-dogs in buffetvuirm. Dus iedereen pakte zellef zen wuistjen en zenne koek en deeter  noar eigen goeddunken al dannie sjeekruut, mostoard, ketsjoep, augurkskes en zu vurt en zu verder op.

En toen wasset het tijd veur nog een serjeus klapken te doen, wa gezelschapspellekes te spelen en der ientje te drinken. Wie dienen oavond (en uuk nog de rest vant wiekent) het miest tot de verbeeldink spraak, da was Sjakie de Schildpad.

Da es normoal gezien een spelleken veur de kindjes, moar we weten al lank da de gruute der uuk geirren meespelen. Bij Sjakie beveurbild krijgde zes blokskes in drei tefrente kleuren diegge onder zen puuten moet tracht te steken assem doar om vroagt. De bedoelink esdagge zu rap ast kan vannou blokskes vannaf zijn, moar Sjakie mag natuurlijk nie omklikken of al de blokskes zen veur ou. De hilariteit was tein uuk nie uit de lucht, telkens da Sjakie weer een nieve buitelink moakte en de blokskes ginken noar den dienen die doar veur gezuirgd at.
Kortom wemmen ons goe gammezeerd, en het was dus tijd om ons beddeken op te zoeken.
(Wordt vervolgd)

Oud-leiding in Latour(Virton)

Het verbije wiekent emmen we mit taatleidink van de chiro in Latour gezeten.
We vertrokken op vrijdag, om miër as 230 kielometers verder uit te kommen. Ik peisde dat in Dardennen was, moar twas zelfs nog verder… de Goom.
Wij (zende Clemang en zen Hilda en kikke zellef) woaren der as ieste. En in de luup van den nachtenoen en oavend kwoamen tein uuk al dandere doar toe. In totoal woaren we mee 29 (al de gruute en kleine bij makoar geteld). Wie woaren da allemoal ? Buiten de drei dak al genoemd em woaren da De Sippen mee zen Helena de Brialjon, de Strépy, de Steenokkerzeel en nog wa (kbennet kwijt….. kem van de Sippen deurgestuurd gekregen dattet Helena van Parma de Brikaljon de Steenokkerzeel moet zijn, bij deze..), Djo mee Det, Miet & Mario en Fien, Erik & Stiene mee Jan, Erik & Lutgard mee Steven, Fransken en Lutgard, Marc & Sonja mee Sam en de Broekskes (euderen achten, zijnde Kris & Lieve mee Pelle, Ferre, Aukje, Dieke, Jurre en Wiebe).

Den nieste oavend stonden der hamburgers opt menu. Iest dronken we nog nen apperetief (de Clemang at ne kleinen iëmer veurzien…. en twas goed zenne) en tein vlogen wop damburgers. Die hamburgers wieren opgediend mee wa groentjes bij en op turkse bruukes… en woaren giel lekker.
Ondertussen wier der een klein zangstondeken gegeven…… “Wa ruist er door het stuikgewas ?”.
We gingen tein uuk allemoal op tijd sloapen en wie da nie geluufd die moaken…..
Zoaterdagmend was iederiën vroeg op (vroeg es natuurlijk relatief). Wemmen tein een wandelingsken gemoakt in de buurt van Buzzenol. Spijtig genoeg wasser juust een jacht oan de gank en konden we dus nie het deur ons geprefereerde parkoer volgen…. moar we trokken ons plan.

Snoens… noar den apperitief ….. emmen we botterammen geten en doarachter vertrokken we noar Orval om doar een bezoeksken te bringen oan dabdij. Spijtig genoeg mochten of konden we de brouwerij of de koasmoakerij nie bezoeken. Wemmen der wel Orval keunen proeven.
Oangezien we tees joar veur den tienden kiër op stap woaren, wasser dienen oavend een spesiejoal menuuken veurzien.
Iest een lekker veurgeregt mee patee.

En as huufdschotel kregen we zuas in den goejen ouden tijd Rosbuf mee kroketten en groentekrans. De Sam (die oant lieren es veur kok) at tein nog veur nen lekkerren deezert gezuirgd : Sabayon (mee veel drank in).
As alleman zen eten goe verteird was, gingen we van start mee ne kwies….. de vraan tegen de mannen. Der moesten (soms wel moeilijke) vroagen wuirren opgelost, der moest gezongen wuirren en nog zuveel mier….. moar de jury was streng moar rechtvoardig.
Ent tsou heel spannend wuirren. De leste vroag gingk beslissen wie der won. Normoal gezien atten da de vraan moeten zijn…. moar ze woaren te zeker van euder stik en dus ginken de mannen toch nog luupen mee den beker…..
Op zondag wierder alweer vroeg op gestoan ( ge goattet nie geluuven, moar om 8 uur woaren wij al uit ons bedde) om deikes (de peirenuugen, de gekokte en den eirenkoek) en uuk een honderdkruis (vertoal da efkes int frans nou….. eedem?) in ons gonaden te spelen.

Tein wierder nog een wandelingsken gedoan rond het meer van Latour en brochten we een bezoeksken oant kerkhof rond de keirrek.
Snoens stonden der nog beulingen mee appelspijs opt menu…. en achter teten van ne goeje kremmegelas en de groepsfoto konden we noar huis……

Allei we zen der iest nog enen(?) goan drinken bij de Miel int Vissershof.
tWas weer een gesloagd wiekent en zuas altijd atten dafwezigen weer ies ongelijk.

Op verkennink in Latour(Virton)

Giesteren (zondag 2 november) zemmen op verkennink gewist noar Latour.

Ellek joar (sins 1999) goan we mee daat leidink van de chirojongens (Knudde) Moes het derde wiekent van november noar dardennen( dus tees joar esda den tienden kiër).

En tees joar goan we dus noar Latour da zuas veel van die duirpkes doar, moar nen zakdoek gruut es.

Rond een uur of acht vetrokken we mee den otto van Clemang op pad. In dienen otto zaten uuk nog den Djo en de Sippen. En ons vieren reen we mee dulp vanne geepee-es noar dardennen. Ja ge leest het goed, de Clemang mee ne geepee-es….. moar de soamenweirink tussen die twie verluupt nie alted goe moettek zeggen. Van zudroa de Clemang iets huurt over afsloagen tein doetem da direct…. mee alle gevolgen van dien uiteroard, want zu ee baksken zegta alted nen tijd op veurhand uiteroard.

Onderweg stopten we nog ies in Wallin. Das in feite een gevaurlijke stopploats want Morris zennen otto esdoar ies gepiekt. Allei da dachten ze….. da es immers een restaurant da op dottostrade stoat, en woar ge dus langs de twie kanten binnenkeunt. En ge keuntet al groan de Morris was langs de verkiërde kant teruggegoan en vond uiteroard zennen otto nie terug.

Na ons koeksken mee een sjatteke kaffee reen wiest noar Virton noar den toeristischen dienst aldoar ommer wa wandelkoarten en andere informoasse te goan hoalen.

Tein reen we noar Latour zellef en vonnen doar arrap ons gite…. da was nie zu moeilijk want in Latour zen moar een poar stroaten. De gite was nie open, moar langs buiten en ies deur de ruiten geloerd zagget der veel belovend uit.

We zen tein al een klein wandelingsken goan moaken (wel redelijk drassig) rond het meer aldoar en emmen doar tein uuk een bezoeksken gebrocht oan een vogelhut (das veur de vogels topserveren hé vetzakken, kuur euder al iet anders peizen).

Tein zemmen doar nog ies noart kerksken goan kijken en opt taat kerkhof errond. Doar viel op da doar in augustus 1914 ruige dingen zen gebeurd (een stroat in Latour esser tein uuk noar vernoemd).

Toen we terug oan de gite kwoamen, bleek Pascal (de beheerster) der juust te zijn en konden we dus uuk al ies binnen goan kijken…. en tesser in orde zenne…. ploats genoeg, proper en nog zu goed as nief.

Tein zemmen terug noar Virton gereen en emmen doar geten (vrie lekker jong) en een klein stadswandelingsken gedoan. tWas doar vrie ruistig. Virton es uuk gekend veur de volledige zonsverduisterink dietter in 1999 eet ploats gat en da keunde op verschillende ploatsen nog zien. (oangepaste zonnewijzers enzu).

In tafkommen zemmen der nog iënen goan drinken in “Het Bos” in Merchtem. Oangezien as we op wiekent zen, den R-man & D-zie nie thuis zen keun we da misschien tein in tafkommen nog ies doen (de Clemang wil zekers nog ies terug om de gruute coupen kadijs te proeven).

Over 14 doagen zemmen dus terug noar ginder, moar tein veur een giel wiekent.