Ze lezen tees zelfs in Frankrijk !!!

Zuas ge wit zemmen in de mond mei naur Frankrijk gewist …. op stap mee ezels.
De verslagskes van deezen tocht, mee fotookes derbij zeude misschien al gelezen emmen (zu nie  ….. haul dau schau in, zaunek zeggen).
Wa blekt nou, in het duirpken waurda we vertrokken zen – La Vacquerie-et-Saint-Martin-de-Castries – en waurda ons Rachel weunt (das zij die dezen tocht gorganiseerd at) eet zuuk een vlaumse vriendin weunen die op deezen blog es uitgekommen. Die vriedinne eet da gesienjaleerd aun Rachel (en het uuk vertauld natuurlek) en Rachel vondet wriêd plezant en goe gedaun en zeet mij (via den Erik) gevraugd om ne link te leggen naur eur websaait – wannek uiteraurd mee plezier doe.
Gewoen op dienen ezel klikken en ge zeiter – tes wel int Frans, maur da zal wel giên probleem zen
tZou nog beter zen, dannek daur ne fotto van Rachel at gezet…. ze zaller mij ner kiêr iênen moeten bezuirgen peizek want kem veur de moment alliên den deezen hieronder

Dag 6 : Van Cirque de Navacelles naur Vissec

Vrijdag 23 mei

De lesten tocht, was nog een schuun afsluitink van ons week. Veur dammen aun den tocht begonnen, brochten wiêst nog een bezoeksken aun de lieve vraa van Navacelles. Die staut midden in da dal op een heuvelken (klimmen dus !). De Sippen en Heleen wauren dienen dag 28 jaur (en giên 27 zuu azzek verkierdelijk gessemest em) en aun de voet van de lieve vraa wauren der blokskes dus ….. ja sorry Tonnie (Baurt) maure Heleen gaut diênen meind zekers een kottier nie keunen weirreken emmen.
Den tocht wier aungevat en veur ons ezelkes Navacelles verlauten atten, lieten ze nog een schuun soeveniêrken achter (as ge begrept wannek bedoel). De Gérard van de gîte gink da echter wegspoelen mee nen niêmer wautter (ofwel moest zen Nicole da doen, da zullen we noeit weten). We gingen verrom de rivier de Vis volgen en da tottin Vissec. Veur dammen halverwegen aun de Moulin de Foux kwaumen, konden ons ezelkes euder nog ies uitleven mee een paur serjeuze afdaulinkskes. Veural Poppol (nochthans in de gerenomeerde – vraug het maur aun de vraakes, zen massages zen onovertroffen – handen van de Frans) spilde weer duufdrol mee van rots naur rots te springen.
Wegens het schuune uitzicht op de Moulin (en de wautervalle) besloten we om daur onze picknik op te fretten…. we wezen nog de weg aun een plautselijk OKRA®-groepken en trokken naur ons eindbestemmink. Onderwegen konden we onze kennis van de plautselijke flora nog aunscherpen, want zatten daur een arboretum aungeleet….. langs het pad dammen aun het afwandelen wauren stonder regelmautig nen buum of ne struik en daur stond tein een plakkautje bij mee de naum en wa uitleg (allemaul int frans natuurlek).
We arriveerden in Vissec op de gruute picknickplauts aldaur, ons ezelkes wiêren uitgespannen en Rachel wiêr verwittigd dazze ons mocht kommen haulen…… we moesten immers in La Vacquerie gerauken (en da lag redelijk wa kilometers van daur).

Stilleven bij Ons LieveVraa van Navacelles

Tes nie gemakkelijk

Clemang zenne vriend Oscar

La Vis

Moulin de la Foux

Mollige dame bij waterval

Den Erik zi(e)t het nog !

Moulin de la Foux

Terug boven

Vissec

Lieve : “Zou ‘k er wel al mee stoppen ?”

En attendant Rachel

aperitieven in La Vacquerie

Een halfuurken lauter was ze daur mee heur camionette saumen mee heuren compagnon/man Bruno die iên van ons buskes at meegebrocht. tGrerief wier ingelaun en der wier gelot wieder bij Rachel mocht zitten….. allei den Djo en de Frans gingen der bijzitten (diête bokken ) en de rest kon vannachter in de camionette of int busken kruipen.

Bij aunkomst aun de gîte raudde Rachel ons aun (allei veural de Frans) om de sleutels op den buitenkant van de deur te lauten zitten. Vervolgens gingen we de veurraud Leffe Blond van Café Larzac opdrinken (over de prijs zeun we maur zwijgen) en wierter uuk wa drank gauld (gezien die prijzen) veur de naubesprekink (zie verder).
Sauvonds mochten we tein ons puuten nog ies onder taufel steken…. en twas uiteraurd weer lekker…. alliên sommige vonden die wuist – Andouillette -toch nie al (ze weten zeuder nie wada goe es nau)….

In de gîte wierrer nog een klein naubesprekinksken gedaun mee wa drank bij uiteraurd en wierrer de vraug gesteld of die ezels de kol zijn diede groep bijmakander aan of es de groep op zich al steirek genoeg….. de toekomst zannet uitwijzen.

(wordt vervolgd)

Dag 1 : Van La Vacquerie naur la Font de Griffe

Zondag 18 mei

Zuas de veurige kiêren – assem mee was – was de Sippen weer bij de vroegste vogels veur op te staun. Uuk den Djo & Mich konden nie langer in euder bedje blijven. De rest van de groep ontwaukte een tetje lauter uuk. We gingen iêst in het Larcas café ons ontbijt opeten, maur watten da veel te vroeg ingepland, en daurom wasser nog volop tijd om het duirpken iês te gaun verkennen. Dafsprauk mee dezels was maur tegen kaurtjen naur den tienen. Die verkennink in tduirep verliep ietsken beter as de veurigen nauvond, tein wauren der sommigen uuk int duirpken gaun wandelen. Ze wauren amper drei strauten veir of ze wiesten annemiêr waur naurtoe…. in de lichten gauta blekbaur beter.

Rachel at eur ezels al kleir gezet, en gaf iêst nog de gebruikelijken uitleg…. maur sommigen van ons zen al veur de vefde kiêr op stap mee dezels dus die kennen da a. Dezels die we meekregen wauren Oscar (nen gruuten ezel), Balthazar, Poppol (de niênegsten grijzen) en Cézanne (da was een vriê fleer mee een belleken rond zennen nek).

We vertrokken om half twaullef den beireg op, en de bossen deur – waur menne kodak de giêst eet gegeven – naur de geitenboerderij van Yvon & Maude.
Onze iêste mikpunt was echter een gruute mast die vanop nen beireg der veur zuirgde dagge vijf blokskes at (en dus kon bellen en berichtjes versturen….. de veuruitgank zekers…. tien jaur geleen atten we zelfs giênen tellefon om mee te bellen den nelft van den tijd dammen in de cévennen wauren).

Boven op dienen beirg aungekommen atten we een geweldig uitzicht op de streek…. we konnen zelfs de ziê zien. Daurnaur volgde nog een serjeuze afdaulink naur de gîte.

Daur wauren twiê slaupzaulen…. de mannen moesten van de vraan allemaul op diên slaupen zodus….. zouter dienen nacht minder geronkt wuiren, dachten ze….. maur ze dwaulden. De gruutste ronkers zen immers Mich en Lutgard (al spreken die da tegen natuurlek).

We kregen onder andere ne lekkeren lasagne en een heerlijk dessertjen mee bessen sauvonds op ons telluur en naur nog een potjen wiezen kreupen we in onzen tram.
Allei twas beginnen donderen en bliksemmen en we zen nog mee een paur man (den Djo, de Sippen en den deezen onder andere) gaun kijken…. maur der was miêr te zien deurt slaupkaumerraum van de vraan – twas zjuust een demonstrausse pauldansen of zu-iet…. peizen we… giêl duidelek wazzet uuk nie.

(wordt vervolgd)

Dag 0 : Van Moes naur La Vacquerie-et-Saint-Martin-de-Castries

Zauterdag 17 mei

(as ge wilt weten mee wie wuimmen wauren, tein zeude de veurige en volgende artiekkelkes uuk moeten lezen)

We vertrokken naur tzuiden van Frankrijk mee twiê buskes om vijf uur tsmens bij de Sippen. Den Erik en Stienne wauren al vanuit de West-Vlaunders naur Moes afgezakt, dus da was giên probleem. Rita van Frank daurintegen atter wel iên. Frank wiest niê goe waurda de Sippen weunde, zatten giênen gsm-nummer… en om vijf uur tsmens luupter zelfs op Moes weinig vollek op straut. De Frank wiest wel waurda de Sippen vroeger overal geweund at… maur dus nie tuidige adres. Zemmen tein maur wa lukrauk deur Moes gereen tot ze een groepken zaugen staun da percies goe op ons trok… Goe wasda wel nie te zien, want twas nog donker ent twas aunt regenen.

Naudammen de Frans in Am en Mich in Tiêlroê opgepikt atten konden wer daur aun beginnen. De geepeejes wier ingestoken en dieffra op da masjientje ledde ons zonder problemen naur de plauts van ons vertrek…. onder wege nog een paur kiêren gestopt om teten en van sjofeur de verwisselen en wa ambras te mauken mee nen Brusseleir die peisde da niê alliên giêl Brussel van em was, maur uuk alle plautsen op de lunchbanken op dairen(een air es een picknickplauts langst tottostrade) in Frankrijk.

Rond de vijfen sauvons kwaumen tein toe dus in
La Vacquerie-et-Saint-Martin-de-Castries en gingen daur op zoek naur Rachel Fontany, de madam die giêl den trip daur ter plautse at gorganiseerd. Zat dus veur dezels gezuirgd en contact opgenomen mee de Gites waurdammen zaun eten smens en sauvons en waurdammen konden slaupen. Zat zelf uuk een gite ter beschikking daur konden we dus de niêste nacht (en lauter uuk de lesten) deurbringen. Daur nivvest was een restorantje da veur ons eten gink zuirgen. De piknik veurt snoens zou Rachel zelf inpakken.

We vonnen Rachel, en een paur van ons (veural de mannen) wauren direct verkocht. Zatten gedacht da Rachel zuu een tiepiesse franse boerinne zou gewist emmen…. maurda viel dik tegen….. in de franse verse van de P-magazien kost ze zonder problemen direct in.
Derwas wel nog een klein problimken mee de sleutels van de gite. De Frans at op een bepauld moment de deur van euder kaumer (waurda uuk de Clemang, Mich en de Sippen lag) agter em dichtgetrokken…. maur de sleutel zatter nog lost binnen op…. en ge kreeg die deur nie miêr open. Teet miêr as drei uuren geduurd iêr da die deur terug open was ….. ja ne fransman mee goe matterjaul en mee een klein bitje verstand van sloten uitbuuren was blekbaur nie gemakkelek te vinnen.

Watten in de tussentijd ons puuten onder taufel gestoken om te genieten van de kookkunsten van de Sjef-kok vant Larzac-Café. De Sjef was nen iêste klas sjarmeur (allei da peisde hij toch van zijn eigen), hij konnet tein uuk vrie goe uitleggen…. maur da at uuk zennen prijs…. asge begrept wannek bedoel….

Duurdopkes tegen tronken wiêren deur bakkan iêderiên (balve Lieve en ikke, de rest zen wiêke tingels naû) ingestoken en we konden beginnen aun de welverdiende nachtrust.

(wordt vervolgd)

Kgaun proberen vavan iêderen dag een verslagsken te schrijven en koop van dandere wa fotookes binnen te krijgen, want menne kodak wazzal naur ne halven dag naur de genoe.

Een week weg !

Meirenvroeg vertrekken… siebiet nog gaun weirreken…. dus tees est begin vannen periode dagge nieks nief op mijnen blog zeut zien verschijnen.
Noste week de zondag bennek tein terug.

Om euder een gedacht te geven waurdak volgende week zit emmek wa fotookes opgezocht opt tinternet, maur ge zeu mij wel nie miessen zekers