Tieste waddak mij afvroeg bijt schrijven van dees berichtjen was “Esset nou pannekoek of esset pannenkoek ?” Ik wittet het soms ne miêr zenne. Om de averklap wuirren die regels verandert….. ten esset veel gemakkelijker in het dialect ![]()
Ge schrijft immers wa dagge wilt, ge keunt blekboar toch gien fouten schrijven tein hé. As ge beveurbild mennen achterkozzen Louis zen geschriften ziet, tein ziet tatter gielegans anders uit. We spreken nochthans hetzelfste dialect, moar schrijven wel anders….. moar in feite doetta der nie toe…..ellek vogeltje zingt zuas het gebekt es zeker.
Dus om alle twijfel weg te nemen, emmek in den tietel tein moar slempers geschreven. Al es da volgens sommigen uuk nie giellegans zjuust, want ne slemper es nog iet anders as ne panne(n)koek, moar dakkan van deze kiêr oan mijn r……
Nou dus moar over noar tverhoal van den dag. Verzameld wert er in de Renildezoal veur een leuke winterse wandelink. Ieronder vinde nie alliên wa fottoos van den tocht, moar uuk het koartjen van den tocht. Dees wandelink was weer ies soamengesteld deur de Pat (woarveur dank natuurlijk) en twas dus ne ziêr afwisselende tocht. Onderwege wierter even rust genomen in de veurhof van Karin & Guido…. doar konde tein een gloêwijntjen, een janeuvelken of een elleksierken drinken. Zelfs veur mij atten ze gezuirgd : der was fruitsap uuk.
Noar den tocht woarren er dus slempers à volontee…. wierter wa nageproat….. ge kent da wel.



























































































