Bij een veurige gelegenheid atten den Djo & Det goppert om in ploats van te goan wandelen mee de Moese Stappers, ies te goan vélorijn. De mieste, allei iedereen peizzek, von da wel een goe veurstel en dus kwaam alleman mee zenne vélo noar de Kille gereen.
Alleman ? Nee in feite nie, diegene da het veurstel gegeven atten – Djo & Det dus – konnen nie mee, ….. ‘schuun esda’ wierrer deur sommige kwatogen gezeet, moar zij dwoalen uiteroard.
De Frans stond ons op te wachten in Am (woar da de véloboan de Weverstroat kruist)
En Kris kwaam ons vervoegen in Sintannen – al wasser nie goe afgesproken of da Am-Sintannen of Woasmuister-Sintannen was…… moar wemmen iedereen gevonnen
Moar veur dammen de Frans oppikten wasser al wa beroering gewist oan de rijksweg.
Ge zout van zuuken aa minsen toch peizzen dasse veurzichtig zijn bij het oversteken van zukken gevoarlijke boanen, en zekers op ploatsen woar datter gien lichten stoan…..
Toch emmek een bitjen mijn twijfels assek sommigen doar onbesuisd de boan zaag oversteken – we goan echter gien noamen noemen….. moar ze was nie van Moes
Lost allerlei wegelkes berekten we tein da pleintjen woar het kappeleken(*) stoat van den eiligen Antonius en woar da volges de Clémang, Kris ons zou op stoan wachten.
Sint-Antoniuskapel
Op de Sint-Annadries bouwden jonkheer Filips Frans Van Der Haegen, heer van Roden, en Maria de Neve, zijn echtgenote, in 1628 een kleine kapel uit dank voor de genezing van hun dochtertje. Het kind was door het Sint-Antoniusvuur aangetast.
De huidige kapel (1928) is een eenbeukig gebouw en heeft een trapjesgevel zonder ornamenten en een spits klokkentorentje op het dak. De voorgevel heeft een nis met het beeld van Sint-Antonius-Abt en daaronder de wapenschilden van de families De Neve en d’Hanis. In de rechterzijmuur is nog een deur waarlangs de familie tijdens hoogdagen de kapel binnenging. In het midden van het indrukwekkende altaar prijkt een levensgroot beeld van de beschermheilige in knielende houding met staf en zwijntje. Boven het altaar trekt het familiewapen van de stichters de aandacht. In 1949 schonk de familie de Neve de kapel en het interieur aan de kerkfabriek van Sint-Anna.
Na grondige restauratie werd het gebouw door monumentenzorg in 2002 beschermd.
Nog steeds gaat naar oude traditie op 15 augustus de processie uit van de Sint-Annakerk naar de kapel van de Rodendries.
De vierde zondag van september heeft de begankenis plaats voor het Sint-Antoniusvuur (gordelroos).
©http://www.dekenaathamme.be/Sint-Anna/kapellen.html
Niet dus….. Kris stond ount binnenrijn van Am-Sintannen, woar we tein da wegelken pakten.
Noar nog inkele omzwervingen, langst onder andere de dijken in Grembeirren, kwaamen we ‘te loat’ toe op de Kille. ‘
Te Loat ? Oe bedoelde ?’ huurek euder zeggen.
Den R-man (van de Kille) at al lachend gezeet da as we om koartjen noar de negenen nie terug oan zen cafeeken zoan zijn, dattem ons nie mier zou binngengeloaten emmen……
En oangezien het bij hallef tien was, zen we tein moar op zen terras blijven zitten….. doarmee konnem ons nie straffen, in tegendiêl – binnen wasset vit te weirm
p.s. : Doar zaat doar onder andere uuk een kudde biêt oppet terras, woaronder zelfs Iersen biêt tussenzaat – nog tottin ogustus kommen zons contreien onveilig moaken, of toch iet wa doarveur moet deurgoan…. 
Ge zijt gewoarschuwd zounnek zeggen – moar oangezien datta ondertussen al mier as twie weken geleen es, es da natuurlijk al vit te loat natuurlijk