Ezelstocht 2010, dag 6 : van Barret s/ Méouge naar Eourres

Vrijdag 28 mei 2010

Onzen lesten wandeldag in Frankrijk. Veur diegene die dachten dattet een bitje uitbollen zou zen, wier er direct gestart mee een serjeuse beklimmink. Ne kuitenbijter zuas ze zeggen, en het zou nog moar klein bier zijn mee wammen de rest van de mend kregen veurgeschoteld. Deen beklimmink was nog nie goe gedoan of een volgende stond ons al op te wachten. We moesten dienen mend tein uuk een huugteverschil overwinnen van 740 meters. Uiteindelijk zoun weindigen op al veir tuugste punt van dees week zijnde de Col de Branche(1406 meters huug). Op sommige momenten wasset veur sommigen iet te stijl en die noamen tein het iets meer glooiende pad. Althans da konnen wopmoaken uit de beschrijvink die Claire ons meegegeven at. Moar uuk die zugenoamde glooiende paden woaren serjeuze guusten, moar we zen tein uuk van gien kleintje vervoard. Hieronder inkele fottookes van onderwegen noar den top.

Klimmen, klimmen...... en nog ies klimmen, we zeun het geweten emmen

we zen der bakkan...... nog efkes

De vijf vraan op de Col de Branche, althans da dachten ze......

......en nou dus veur echt noar de Col de Branche

Moar vannas wover de Col de Branche woarren wasset moeilijkste achter de rug en konnen we oan dafdoalink beginnen. Iedereen was weer goe gezind, moar het weer verspelde nie veel goeds. Het wass al ne giellen tijd geleen dammen de zunne gezien atten en mier en mier donkere wolken kwoamen ons bedreigen. Moar veur we oan de leste rechte(?) lijn begonnen wasser nog even den tijd om ons ezelkes wa koeskes te geven. De Sippen atter van zen Heleentje een gielle kabas meegekregen, en pas vandoag attem die gevonnen. Ja da komter van as ge zellef nie kekt wa da zallemoal in ounen rugzak steken

De Sippen was wel giel populair bij dezelkes, wa wa koekskes keunen doen

Der moest nog ongeveer een uur gestapt wuirren, moar toen begon het.
Iest wasset een klein bitje, moar alga kwaam de regen mee bakken noar beneen. Watten veur de rest van de week (uitgezonderd ne kier snachts) nog gienen regen gat, moar nou kregen we de volle loag, en het zou veur de rest van den dag wuirren. Soms wasser wel nog een kleine onderbrekink, moar druug zemmen ne mier geroakt.

Zelfs dezels woarren nie echt gelukkig mee al die regen

Moar nie getreurd, we woarren een bitje loater op ons eindpunt en konnen ons nog efkes te goed doen oun wa oangesleurde dranken. We wiesten woar dammen der konden oangeroaken, dus da was gien probleem. En datter twie verschillende groepkes oan drank geroakt woarren, was natuurlijk uuk gien probleem . Soavons emmen nog een mier dan uitgebreid menu gat van Claire & famielle (giel veel en giel lekker) en we kropen goe gezind in onzen caravan (allei wij toch, de groep wier weer verdeeld, enk mocht weer mee de Sippen en onze Kris in de caravan, zuudus)overom veur de leste kier te genieten van onzen Fransen nachtruist.

Wuirt nog efkes vervolgd…… den trip noar huis

Ezelstocht 2010, dag 5 : van Sainte Colombe (Orpierre) naar Barret s/ Méouge

Donderdag 27 mei :

Het at snachts serjeus geregend, moar wij zaten natuurlijk allemoal druug en wel in ons caravannekes. Allei der woaren der wel een poar die wa was buiten atten gongen, en die was natuurlijk mesnat in ploats van druug. Moar nie getreurd, noardammen ons onbijt atten opgeten en de kampeigeneir ne groepsfotto at gemoakt van ons bende konnen we weer op pad.

17 ezels, den nenen al wa schuunder as den nanderen

Omdammen nie langs dezelfste boan terugwoun as dammen gekommen woarren, atten woun de minsen van de kampink een alternatieve roete gevrogen om te starten….. en gekregen. Moar iest moesten dezels weer deur de rivier. Wijzellef woaren zu slum van rond te goan, lietn der een poar dezels opjoagen om tein uuk rond te goan…….  zudammen mee druuge voeten en schoenen oan den tocht konnen beginnen.

Want vandoag stonnen der weer wa serjeuse klimmekes opt program. Moar tuizicht dagge tein boven eet, doar doetet natuurlijk veur. Dus hieronder en uuk al hierboven natuurlijk,wa fottookes van onderwege.

Huug, druug...... en schuun.... op de Col de l'Ange

En zeggen dammen doar strak op dienen beirg stonnen recht veur ons

We moesten uiteindelijk noar Ferme de l’Ubac in Barret s/ Méouge en we woarren nie zeker dammen doar gemakkelijk oan drank konnen geroaken. Dus namen we het zekere veur het onzekere en uuk natuurlijk omda de Clémang zeker wiest da doar een terresken was (jaja hij weer, hij beweirde dattem doar een poar joar geleen uuk nog gezeten at zodus). En zaten doar Leffe, Duvel en goat zu moar deur….. dus gien probleem.

Aga nog ientjen drinken iest..... opt terras

En inderdoad in de Ferme zellef wasset wel een bitje primitief. Moar da schrikt ons natuurlijk nie af. Wemmen ons doar uiteindelijk wel goe gat en goe geslopen uuk. En meirren zou het tein onze lesten zijn, spijtig natuurlijk.

Wuirt natuurlijk vervolgd

Ezelstocht 2010, dag 4 : van Eygalayes naar Sainte Colombe(Orpierre)

Woensdag 26 mei 2010

At de Clemang iet teveel Poirre-William gestuirt  de veurigen oaovond, kweetet nie….moar boer Guy (die trouwes mee zennen achternaam Clement heette, ja kweetet toevel bestoat dus wel) vroog em toch een bitje ongeruist af woar dattem zaat. Aja iedereen zat al oan de ontbijttoaffel, behalve hij…… moar vannassem de Clemang zenne kop at gezien wassem geruist en konnem de koejen goan melken.

De Clemang at den veurigen dag uuk de omgevink al wa verkend en at soamen mee Fransken en Stienne & Eric een wandelingsken goan moaken int duirpken zellef. Ze atten doar veir ne kwaje Fransman achter euder gat, die dacht dasse Duitsers woarren en riep dasse wa stiller moesten zen int stroat. Moar vannassem wiest dattet om Belgen gink, wasser gien probleem ne mier. Haja de Fritsen atten doar in den oorlog serjeus huis gaan en vandoar.

We loatten Eygalayes achter ons...... allei da dachten ze

We begonnen dus onzen tocht mee een klein omwegsken. Eer da de miesten da deur atten wasset natuurlijk al te loat. Moar nie getreurd, we zoun dienen dag nog een schuune wandelink veur de voeten krijgen, wa zen tein een poar meterkes mier.

We moesten het duirpken nog deur dus

Toch woarren duirra bij die toch zuveel meugelijk die extra kielometerkes woun vermein, ze dwoalen natuurlijk. Die emmen int duirpken Ballons (allei ik peis toch datta zu noemde) beveurbild nie de drinkploats gezien. Der stonden bankskes en doar was een schuun graspleintjen.  Moar nee ze ginken nie lost doar, want da was om….. en dus konnen we snoens op een veel minder comferoabbel ploatsken onze schover opeten.

De drinkploats in Ballons

Een bitje loater kregen we nog een serjeus beklimmingsken veur de voeten geschoven. Moar den deezen wit dagge da zuveel as ge keunt op ou eigen tempo moet doen…… en boven op den beirg wachten tein de rappen op de minder rappen en zu kosten  we gezoamelijk dafdoalink inzetten.

Ja we zen bakkan boven, nog een bitjen.....

Ons einddoel dienen dag was de kampink van Sainte Colombe, moar veur we doar toekwamen moesten we iest weer een rivierken over. Onze Kris eet dienen overtocht azu wa gefielmd noar het schent. Juust weettek nie, want kem da fielmken nog nie gezien. Hij ginnet ons bezuirgen. Moar buiten fottookes van Clemang en de die van mijn eigen emmek nog nie veel gezien van de rest.

Het eten was overvloedig en giel lekker, wa moet ne mins nog mier emmen

Op de kampink wier de groep wa verdeeld en de Sippen mocht aldus weer bij ons sloappen. We konnen doar uuk proeven van een bierken van die kanten ginder : la  Markus Blonde . tWas giel lekker, ja die Fransen keunen blekbaar nie alleen lekkere wijn maken….. goe bezig. Wemmen soavons uuk lekker geten (en doar was mier dan genoeg). En as toetje kregen we kremgelas. En we moesten proberen te groun welke smoak het was. Van bij zen ieste beet riep de Clémang : “Gini Pie”. Ne echten dronkoard loattem alted kennen, hij beweert dattem den enigen mee smoak es, en wie zij wij om doar oan te twijfelen. Dus loatten wem doen tein idder minst last mee.

Toen het al wa serjeus donker was at Fransken nog een verrassinksken veur ons……. twas weer iet mee drank natuurlijk en we lietten da ons goe smoaken.

Wuirt uiteroard vervolgd

Ezelstocht 2010, dag 3 : van Montfroc naar Eygalayes

Dinsdag 25 mei 2010

Vandoag stonter percies een wa ruistiger tochtjen opt program. Der moest wel gie wa geklommen en gedoald wuirren, moar twas oan een kalm tempoken datta moest gebeuren. Doardeur konnen we natuurlijk vollop genieten van de prachtige omgevingen. En liepen wal ies een bitje verloren, as we peirrepuuten zagen stoan tein wiesten we da wop de goeje weg woarren. Althans da was weer één van die uitspraken van ons Lut. En we zoan weer moeten ondervinnen datta natuurlijk nie klopte.

Zou da speesjoal veur ons ezels gewist emmen da die bakken doar stonden ?

Een klapken moakken, de vergezichten bewonderen, en da giel den tijd onder een weirm en gezellig zunneken…. wa moet ne mins nog mier emmen ?

Da duirpken dagge ginder ziet liggen, doar moesten we nie noar toe.

Wemmen snoens weer goe ons buiksken keunen vullen. En in den achtenoen emmen uuk nog serjeus wa afgestapt. Moar zuas al gezeet, alles op een ruistig tempo.

Schuun hé !!

En tein kwamen we oan een natuurlijke hindernis. We moesten een rivierken over, en zuwel wij as ons ezels atten nie geirren natte voeten. Na serjeus wa overtuiginksweirrek van die ezels, zemmen der toch in gesloagd den overkant te bereiken.

Watten iest de vraan der over gejogen... en tein volgen die ezels gemakkelijker

Veur dammen bij boer Guy (ons nachtverblijf) oankwamen, besloten de vraakes dasse iest der nog ientje ginken drinken int duirpken. Zatten immers een bord mee “buvette” gezien. Wij, de mannen moar zonder den Djo, gingen iest dezelkes op euder ploats zetten en zoan doarachter de vraakes vervoegen. Moar wij atten nog rapper drank as euder……. da “buvette” was gesloten en veur de rest was doar nieks woar dagge kon drinken. Moar wij atten der enen gekregen van boer Guy (tein konnem der zellef ientje meedrinken).

Veel ploats wasser nie op de boerderij, moar het wasser toch gezellig en teten was weer giel lekker. Boer Guy (allei in feite wassem nou mee pensjoen) was een sproakwoattervalle en da tegen een tempo dammen mee momenten totoal nie konnen volgen. En tegen zen vraa Agnes en zen dochter sprakkem nog rapper. Hij kon wel over van alles en nog wa klappen en meeklappen, allei veur zuveir dakket verstoan em uiteroard .

Alleman gezellig rond toaffel, in den achtergrond boer Guy

Inkele onverloatten zender uuk in gesloagd om de Clemang zenne kodak wa te misbruiken en der een giele reeks macro-opnoames mee te moaken. Spijtig genoeg eettem die ondertussen allemoal ontdekt en uit zen bestand verwijderd. Zudakker gien veurbildje kan van geven.

Wuirt uiteroard vervolgd

Ezelstocht 2010, dag 2 : van Saint-Vincent sur Jabron naar Montfroc

Maandag 24 mei 2010

De veurigen oavond at dienen mins van de gîte ons loaten proeven van zenne ginnepie, en da wasser toch een poar nie echt goe bevallen. Sommige atten azzu wa last van euder moag of zu en eider our dee wa zier. Ja ne kerremes es een geeselink weird allei veur sommige toch.
We genoten van een lekker ontbijt, moakten onszellef en dezels kleir en kosten weer ies op pad.

Ezelkes zen gebuisteld en keunen dus geloan wuirren

Vandoag stonner redelijk wa klimweirrek opt program, moar da kon ons uiteroard nie afschrikken. We woarren den enen beirg nog nie goe af, of we woun al op nen anderen omhuug. Ja zenne, as win form zijn, kan nieks of niemand ons tegenaan.

We zen nog alted op de goeje weg...

In het duirpken Lange zuirgden we nog veur wa ambiejans, allei in feite moaken we in elk duirpken dammen kommen gruut opzien. Die zien immers nie elken dag azzu een kudde ezels – echte en neige echte – oan euder deur veurbijtrekken.

Minsen en ezels lessen euderen duist in Lange, der wacht ons immers een serjeuze beklimmink

Volgens ons Lut zagen de wolken deruit gelijk blomkuulen en tein kannet ellek moment beginnen vloagen. Nieks was minder woar, wemmen dienen dag gienen regen of iet gezien. Dus da van die wolken zal wel nie kloppen zeker.

Dezels woarren uuk content dasser woarren, en lieten euder ies goe goan

Tegen het schof, of iet loater, kwoamen woun woar we moesten zijn. De Clemang was nie meteen overtuigd en mook terploatse nog ne serjeuse omweg. Wemmen hem loaten doen, ast tjiet in zenne kop eet krijgde da der toch nie uit. De geboden accomodoasse was van een zier goeje kwaliteit. Sommige vonnen het zelf van het goeje teveel. Persuunlijke handdoekskes en dergelijke emmen we tein uuk nie echt vandoen, moar tes wel ies plezant om azzu een bitje op hotel te zitten. Der was zellef een zwuimbad, gien olimpies uiteroard moar toch gruut genoeg.

Teten was goe, en de wijn was lekker..... wa moet ne mins nog mier emmen

Ons buikskes en moagskes kwamen dus weer niet te kuirt en we konnen dus weer lekker goan genieten van onze nachtruist. Behalve de die die ne ronker- gien biestjen hé, moar iemand die ronkt….. allei veur sommige esda dus uuk een beest, een veirreken of zu zeker – op de koammer atten……tein keunen huurdopkes wel ies van pas kommen uiteroard

Wuirt uiteroard vervolgd

Ezelstocht 2010, dag 1 : van Eourres naar Saint-Vincent sur Jabron

Zondag 23 mei 2010

Met negen(van de 13) woarren we dus uiteindelijk op de kampink blijven sloapen. Wij (Kris, de Sippen en ikke) in de karravan en de rest bij Claire (de madam van dezels) ergens in huis. Woar dattie gasten geslopen emmen en dergelijke, doar wittek dus niet van want kwasser nie bij, kemmer nog gien fotoos van gezien…. kem allien moar wa huuren vertellen. Kwammer op neer dasse content woarren mit geen dasse gekregen atten.
Tegen hallef tien (as uuk dandere derbij gekommen woaren) wasset iest de moment da Claire wa uitleg gaaf over de te volgen tocht en doarachter liet ze zien hoe dammen dezelkes moesten loan en behandelen.

Claire tekent de te volgen tocht uit en gift de nuudige oanwijzingen

Tees was veur sommige (woaronder den deezen) de zesde kier dasse ne dergelijken uitleg krijgen…. en telkes zender toch zoaken die anders wuirren uitgeleet of oangepakt. Claire at een volledig ander systeem om dezelkes van bagaasj te veurzien. Iest dachten we nog datta nie gemakkelijk zou zen en dammen in de luup van de week giel wa problemen zoun emmen……Moar nieks was minder woar, wemmen nog noeit zu weinig ‘problimkes’ gat mee de bagaasj. Vroeger hong die oan de zadelkes zellef vast en vannas da begon te schuiven laag da binnen de kuirste kieren op de grond of zu. Moar nou konde da zonder veel problemen gemakkelijk bijsturen en wemmen dus gienen inkele kier gat dammen serjeus moest herloun. Int verleden wasda elken dag toch minstens ene kier en miestal mier.
Bij den uitleg was uuk nog een Duits gezinneken oanwezig die uuk die tips en zu kregen, zeuder zoun pas de volgende dag vertrekken en konnen dus al ies kijken hoe wij da oanpakten…..

"Wasset nou zu, of moest da riemmeken toch nog anders ?"

Het was dus bakkan noen hier we vertrokken, moar dienen iesten dag was den tocht nie zu lank en dus woarren we serjeus op tijd opt punt woar we dienen oavond verwacht wierren.

Even poseren veur de fottogroaf .....

Onderweg wasser nog een serjeuse bedreigink van een onweer. Moar juust gellek bij ons hier op Moes da soms nie overt Schelde geroakt, zu bleef het doar uuk de nene kant van de beirg hangen (nie lost den nonzen dus). De zunne staak heur uiteroard wa weg, moar echt lank eet da nie geduurd.
Toen we bij de gîte oankwamen wasser nog niemand oanwezig en we moken van de nood een deugd en gingen der aga in de ploatselijke bar “bar Betty” ientje drinken. Een bitje loatter kwamen duitboaters van de gîte der toch toe en kosten wons installeren en doesjen.

Op het terras van 'Bar Betty'

Sommigen vonden het wandelingsken van dienen dag toch wa kuirt en deen der nog een ekstraken bij deur doar ne beirg te beklimmen woar da boven een kerksken en een schuun uitzicht was.

Het oud kerksken van Saint-Vincent sur Jabron, boven op den beirg

Het eten was giel lekker dienen oaovond, moar de mieste keunen  euder woarschijnlek  of juust nie de kennismoakink mee het dranksken Ginnipi herinneren. De basis van da dranksken es dus een blommeken da zou groeien boven de twieduuzend meters. Oangezien we zu huug nie zen gewist emmen dus zellef gienen keunen moaken.

Wuirdt uiteroard vervolgd

Ezelstocht 2010, dag 0 : Van Moes naar Eourres

Zaterdag 22 mei 2010

Wemmen dus weer ies een week in la douce France gezeten mee dezels en mee de Moese Stappers.
Om hallef vijf wasset verzoamelen gebloazen, allei in feite atten we al ies verzoameld op vrijdagoavond om de rugzakken en dergelijke al in dottos te steken, da spoart tijd uit smens nou. De Stiene en Erik woarren net as twie joar geleen blijven sloapen op Moes, dus die moesten we nie mier goan oppikken in de West- Vloanders. En Rita van Frank at nou uuk zonder problemen de weg gevonnen dus wasset het allien nog uitmoaken wie da bij wie gink zitten. Int busken van Kris staken we 8 man en de vijf anderen noamen ploats in den otto van Lut & Erik.

Dus was de verdelink as volgt. Int busken zaten Kris en Frans (de sjofeurs), Djo & Det, Stiene & Erik, Rita ….. en ikke. In den otto zaten buiten Lut & Erik, uuk nog Hilda & Clémang en de Sippen.
Omdammen op veurhand atten afgesproken dammen over Parijs of Reims gingen goan, reen we natuurlijk richtink Metz Ge kendons hé. Vandoar ondermier langs Nancy, Lyon, Grenoble en Sisteron noar Eourres ja zenne as ge der op klikt tein krijgde een googlekoartjen, tein keunde zelfs ies goan kijken.
Onderwegen wierter halt gaan om een sjatje kaffee te drinken, te tanken, te piessen, wa teten …… en zu vurt en zu verder.

Snoens, op een parkink, ergens onderwegen.....

Om iets noar de vijven kwamen woan in Eourres en zochten de ezelkesploats bij Claire. We zoun dienen noavond bij eur het toavondmoal gebruiken, moar veur het sloapen wierren we verdield in drei groepkes.
Wij (de Sippen, Kris & ik) bleven ter ploatse en mochten de caravan op de kampinkploats gebruiken. We woarren dus rap ginstalleerd. Een viertal andere moesten een duirpken verder rijn en de zes overige zoun in Eourres zelf blijven, moar nie op de kampink. Allei da was de bedoelink want deur een miesverstandjen moesten ze bij Claire zelf gehuisvest wuirren, nie datta tegenviel….. moar twas natuurlijk efkes spannend.

De Sippen op het terras van onzen karavan

Het oavondeten, mee onder andere schoap, was giel lekker…….tzou trouwes elleken oavond goe wuirren, doarover atten we zeker nie te kloagen. Behalve veur Det, want die mocht gien schoap , wasset dus direct ne goeje start  …… en wasset vlug tijd om ons beddekes op te zoeken, want er wachtten de volgende mend vier ezelkes op ons veur te beginnen oan een ieste tochtjen.

Het regende een bitje, moar wij (z)aten druug en wel op Claire heur terras

(wuirt uiteroard vervolgd)

Ze lezen tees zelfs in Frankrijk !!!

Zuas ge wit zemmen in de mond mei naur Frankrijk gewist …. op stap mee ezels.
De verslagskes van deezen tocht, mee fotookes derbij zeude misschien al gelezen emmen (zu nie  ….. haul dau schau in, zaunek zeggen).
Wa blekt nou, in het duirpken waurda we vertrokken zen – La Vacquerie-et-Saint-Martin-de-Castries – en waurda ons Rachel weunt (das zij die dezen tocht gorganiseerd at) eet zuuk een vlaumse vriendin weunen die op deezen blog es uitgekommen. Die vriedinne eet da gesienjaleerd aun Rachel (en het uuk vertauld natuurlek) en Rachel vondet wriêd plezant en goe gedaun en zeet mij (via den Erik) gevraugd om ne link te leggen naur eur websaait – wannek uiteraurd mee plezier doe.
Gewoen op dienen ezel klikken en ge zeiter – tes wel int Frans, maur da zal wel giên probleem zen
tZou nog beter zen, dannek daur ne fotto van Rachel at gezet…. ze zaller mij ner kiêr iênen moeten bezuirgen peizek want kem veur de moment alliên den deezen hieronder

Balthasar, Cézanne, Oscar & Poppol

Tees wauren de vier ezels die in Frankrijk een giel week ons rugzakken emmen gedraugen.
“Aun de naumen te zien zen der precies drei van FC De Kampioenen bij” atten we tegen Rachel gezeet…. maur in Frankrijk kennen ze da gelukkig nie.
Langs deze weg zounek dezels (en uuk nog al de rest natuurlek, de meegaunders en dorganizausse) willen bedanken veur de ziêr plezanten trip.

Noste week : Mee dezels op stap (Plateau du Larzac)

Noste week zittek – veur de die datta nog nie wiêsten – een giêle week int tzuiden van Frankrijk saumen mee twaulf andere kompaunen. Normaul gezien waurren we mee veftien, maur der zender al twiê minder, en we zen nog nie weg – da belooft.
Veur de minsen die euder een gedacht willen vuirmen waur wongeveer uithangen emmek hier een kaurtjen of twiê toegevoegd, as gin de buurt zit kom tein maur ies af

We vertrekken zauterdagmend vroeg en rijn tein ne giêle dag tot int zuiden. Daur ter plauste ruisten we wa uit om tein de volgende dag te starten mee nen zesdaugse tocht.
Niêste dag (zondag 18 mei) zoumen vertrekken in La Vacquerie…. nou nen tocht van ne kilometer of 16 kommen tein in La Font de Griffe.De daugen naudien gaun we tein verder en stauter onder miêr St-Guihem le Désert, Les Lavagnes, Ferme du Rancas, Cirque de Navacelles en Vissec opt program. kGaun uiteraurd proberen van der een verslagsken over te bringen maur da zal veur ten vroegsten de 25sten zen….. tein zemmen terug thuis.