Vrijdag 28 mei 2010
Onzen lesten wandeldag in Frankrijk. Veur diegene die dachten dattet een bitje uitbollen zou zen, wier er direct gestart mee een serjeuse beklimmink. Ne kuitenbijter zuas ze zeggen, en het zou nog moar klein bier zijn mee wammen de rest van de mend kregen veurgeschoteld. Deen beklimmink was nog nie goe gedoan of een volgende stond ons al op te wachten. We moesten dienen mend tein uuk een huugteverschil overwinnen van 740 meters. Uiteindelijk zoun weindigen op al veir tuugste punt van dees week zijnde de Col de Branche(1406 meters huug). Op sommige momenten wasset veur sommigen iet te stijl en die noamen tein het iets meer glooiende pad. Althans da konnen wopmoaken uit de beschrijvink die Claire ons meegegeven at. Moar uuk die zugenoamde glooiende paden woaren serjeuze guusten, moar we zen tein uuk van gien kleintje vervoard. Hieronder inkele fottookes van onderwegen noar den top.
Moar vannas wover de Col de Branche woarren wasset moeilijkste achter de rug en konnen we oan dafdoalink beginnen. Iedereen was weer goe gezind, moar het weer verspelde nie veel goeds. Het wass al ne giellen tijd geleen dammen de zunne gezien atten en mier en mier donkere wolken kwoamen ons bedreigen. Moar veur we oan de leste rechte(?) lijn begonnen wasser nog even den tijd om ons ezelkes wa koeskes te geven. De Sippen atter van zen Heleentje een gielle kabas meegekregen, en pas vandoag attem die gevonnen. Ja da komter van as ge zellef nie kekt wa da zallemoal in ounen rugzak steken
Der moest nog ongeveer een uur gestapt wuirren, moar toen begon het.
Iest wasset een klein bitje, moar alga kwaam de regen mee bakken noar beneen. Watten veur de rest van de week (uitgezonderd ne kier snachts) nog gienen regen gat, moar nou kregen we de volle loag, en het zou veur de rest van den dag wuirren. Soms wasser wel nog een kleine onderbrekink, moar druug zemmen ne mier geroakt.
Moar nie getreurd, we woarren een bitje loater op ons eindpunt en konnen ons nog efkes te goed doen oun wa oangesleurde dranken. We wiesten woar dammen der konden oangeroaken, dus da was gien probleem. En datter twie verschillende groepkes oan drank geroakt woarren, was natuurlijk uuk gien probleem
. Soavons emmen nog een mier dan uitgebreid menu gat van Claire & famielle (giel veel en giel lekker) en we kropen goe gezind in onzen caravan (allei wij toch, de groep wier weer verdeeld, enk mocht weer mee de Sippen en onze Kris in de caravan, zuudus)overom veur de leste kier te genieten van onzen Fransen nachtruist.
Wuirt nog efkes vervolgd…… den trip noar huis





































Noste week zittek – veur de die datta nog nie wiêsten – een giêle week int tzuiden van Frankrijk saumen mee twaulf andere kompaunen. Normaul gezien waurren we mee veftien, maur der zender al twiê minder, en we zen nog nie weg – da belooft.








