18 december 2010 : Godinne – Dinant (GR 125 & 126)

In het begin leek ons lestjen nog goe gevuld. We zoun dus mee een serjeuse groep keunen goan stappen. Moar deezen bewusten doattum noaderde, en mier en mier moesten der afhoaken wegens weirreken of een andere verplichtink.
Uiteindelijk woarren we nog mee drei (vier as ge woef Toby meerekende) om te goan stappen, moar da es mier as genoeg om ou te ammeseren. dus den deezen huurde zeker nie kloagen
Normoal gezien zoun we dees wandelink al twie mond geleen gedoan emmen. Moar toen atten we gien koart of niet bij en woarren dus in de verkierde richtink vertrokken (bleek achteraf) en woaren dus noar Namen getrokken.
Moar nou dus woaren wop alles veurzien : koarten EN een wegbeschrijvink.
Moar kbegin natuurlijk van bij het begin. Het was nog moar zes uur smeins toen we ons al deur de snee een weg moesten boanen noar Am en Deirremonde om doar den trein te pakken noar Godinne (da es een stationneken tussen Namen en Dinant dus).
Wij, da zen Heidi(die heure woef meegebrocht at), Karin en den deezen.
Watten op veurhand ons uuk al ne railpas oangeschaft en een ticket oangemoakt (via tinternet) veur den Toby (ja zij, die moest uuk een ticket emmen)  en dus geroakten we aga ter plekke. Allei aga es veel gezeet, de verbindink noar Dinant es nie zu goe, en dus moesten win Brussel bakkan een uur wachten op ons oansluitink, gelukkig at onzen trein wa vertroagink en moesten we dus zu lank nie wachten.
In Godinne oangekommen wiesten wal woar we nie noar toe moesten (gezien de veurige kier), moar het was toch nog efkes zoeken om de start te vinnen. Moar iens die gevonnen, konnen wop weg. En wemmen onze weg giel den tijd goe keunen vinnen, ondanks der redelijk wa snee laag en dus alle markeringen nie alted duidelijk te zin woaren.
Den tocht zellef liep iest deur den bos noar het ‘Chateau de Tricointe’ en van doar verder noar ‘Gayolle’ .
Oppet program stond uuk een serjeuse beklimmink : ne serjeuse kuitenbijter zenne………. we passeerden oan een zandgroeve en atten doar uuk een schuun uitzicht.
Vervolgens trokken we richtink ‘Evrehailles’ en as we deur het duirpken woaren wasset den uugsten tijd om wa teten. Veel tijd emmen doarveur nie gepakt, want het was toch serjeus kaat om te blijven zitten. Zulank dammen oan het stappen woarren atten we doarvan nochthans gienen last gat, moar…….
Der wier natuurlijk uuk redelijk wa afgebabbeld, uuk bij het eten en sinsdien eet den uitroep van de Reggie ‘Waar zijn die handjes ?’ een serjeuze andere betekenis gekregen
Wie mier uitleg wil, zallet moeten vroagen, want over schrijven doennek lekker nie
Een bitje verder gegoan en we stonden ineens tussen de joagers, watten nochthans gien borden gezien op onze weg. Moar mits wa overleg mee die mannen (en ons Karin kent goe heur Frans… Heidi enne kik iet minder moar taan pie hé)mochten we toch verder goan tot oan de ruïnes van ‘Poilvarche’ en  tein een schuune afdoalink noar ‘Houx’….. en doar kwoamen we wel een bord van de joagers tegen en der zoun der nog volgen. We zouden van dannaf de GR’s gruutendeels nie mier keunen volgen, want der woarren azzu verschei stikken afgesloten.
Vanaf ‘Bois Wuilmotte’ kregen we het gezelschap van nen twieden hond, die ons zou vergezellen tot in Dinant. Moar iest passeerden we nog in Leffe (inderdoad van da bier)
Doar zemmen da extra hondje goan binnensteken in het poliesseburo (jaja we zitten in mee de biestjes) en toen natuurlijk iest nog ientje goan drinken veur we noar huis vertrokken. In Brussel verloren we weer bakkan een uur en at ons trein noar Deirremonde nog serjeus retaar.
Moar da kon oan ons gat roesten, watten een prachtige wandelink gedoan en woarren uuk serjeus moe……. wemmen dienen nacht allemoal goe geslopen
En kem uuk een poar fottookes getrokken onder de boan en hieronder stoander wa van.