Het verbei-je wiekent (lank) zemmen naur Koudum(das in Friesland) gewist en wemmen daur uuk onder andere twiê wandelingskes gedaun in de buurt van de Galama-dammen. Tonderdags wasset mee iêderiên en emmen een serjeuse bui op onze kop gat… mee haugel en bliksem. tZondags wasset onze vieren en atten we giêl schuun weer.
Het meer dagge ziet es de Morra. Dus de niesten dag ginken we niêne kant vant meer en de lesten dag den nanderen. (Da keunde zien op de kaurtjes uuk, tonderdags wauren we vertrokken aun ons huizeken, tzondags aun de galama-dammen zellef)
Die gruute zuil dagge ziet es een monnement da ne windwijzer veurstelt.
Teneinde de pleziervaurt te vergemakkelekken en der veur te zuirregen dat tottoos daur giênen of weinig last zoun van emmen, emmen ze daur dus een akwadukt gebaat (die kleir was in 2007…. tnief esser nog nie af) …. en staude dus ne miêr veur de brug.
Filed under: Famiele, wandelen | getagged: Friesland, Galamadammen, wandelen
